Znaki


Ludzkość na przestrzeni wieków w jednym była zawsze zgodna i konsekwentna. Chodzi o wzajemne wyrządzanie sobie krzywdy, zadawanie cierpienia i oszukiwanie. Używano do tego różnych narzędzi, systemów religijnych, ideologicznych, które oficjalnie przyjmowały jako swój sztandar dobro człowieka.
Nie istnieje ani jeden rodzaj wyznania, religii, który zakładałby dążenie do szczęścia, wolności i oświecenia? Z pewnością nie można powiedzieć tego o największych nurtach – chrześcijaństwie, judaizmie, islamie. Najbliżej poszukiwania własnego znaczenia człowieczeństwa w kontekście oświecenia jest buddyzm, ale jego poddańcza i bezgranicznie pasywna natura tego kultu sprawia, że trudno jest się pogodzić z nadrzędnymi pryncypiami tej filozofii. Tybetańska uległość spowodowała, że są zamknięci w trudno dostępnym rejonie świata – traktowani jak atrakcja w zoo.


Kiedyś bogowie w swej mnogości utożsamiali cechy, żywioły, światy, talenty – było ich wiele i każdy z nich obejmował pewną dziedzinę lub cechy. Bogowie twórczy, bogowie zniszczenia, choroby i śmierci, bogowie miłości i rozkoszy… Dziś bóstwa religijne i polityczne zostały zunifikowane do cierpienia i władzy. Zadawanie sobie bólu i przeżywanie szaleństwa dominacji nad innymi – oto znak ludzkiej cywilizacji miłości.

Autor: satanizm

Satanista intelektualny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s