Lectus – Rozdział szósty – Dusza


Satanistyczna koncepcja duszy jako motoru człowieka
Można przyjąć, że niewiara w metafizykę ciał sprawia, że satanizm odrzuca pojęcie duszy. Pozostaje jednak problem tego, co już od czasów Sokratesa uważa się za napęd ciał stałych. Sokrates właśnie w niematerialnej duszy widział silnik, który napędza nie tylko człowieka, ale i zwierzęta, rośliny a także planety a nawet cały wszechświat.
Dla starożytnych filozofów dusza rozumiana była właśnie jako napęd, gdyż samo ciało w sobie nie jest wstanie napędzić samego siebie; byłoby one wtedy perfetum mobile. Wymyślono więc duszę, a odpowiedź na to była tylko taka, że spełniła i zaspokoiła ludzką ciekawość. I jest koncepcja duszy podobnie jak koncepcja Boga, tylko ideą.

W satanizmie motorem ciała jest idea szatana. To właśnie szatan napędza człowieka – lepsze zwierzę. Należy jednak odpowiednio zrozumieć, to czym jest ten szatan, czym jest ten motor. Dla satanizmu, podobnie jak w chrześcijaństwie, szatan jest utożsamiany z tymi wszystkimi popędami które, zawarte są w tzw. Siedmiu Grzechach Głównych. Pisałem o tym w rozdziale pierwszym, ale w tym miejscu należałoby to wspomnieć raz jeszcze i odpowiednio zaznaczyć.

W odróżnieniu jednak od tejże religii satanizm uznaje postać szatana, poprzez utożsamienie jego z tymi właśnie popędami, poprzez uznanie go jako sumę pojęć i wartości cechujących człowieka, które przez chrześcijaństwo uznane zostały za grzeszne i godne potępienia, za rodzaj napędu człowieka na tej samej zasadzie, jak te właśnie popędy napędzają człowieka poprzez motywowanie jego chęci do działania.
Przecież: duma reguluje ambicje, motywuje więc działanie; podobnie pycha i chciwość.
Chciwość jest przesytem, a przesyt jest pewnego rodzaju próbą zaspokojenia także i innych popędów, które z różnych przyczyn nie mogą zostać zaspokojone. Chciwość jest także wyrazem chęci zabezpieczenia własnego bytu na przyszłość.
Motywacją są także zazdrość i gniew. Obżarstwo i lenistwo są spełnieniem.

Tak więc widzimy, że większość Grzechów Głównych stanowi motywację do działania, a te właśnie Grzech Główne utożsamiane są z postacią szatana. Na podobnej zasadzie starożytni definiowali duszę – napędzała ciało, czyli dusza motywowała ciało do ruchu. Można jeszcze dodać, że jednym z najlepszych, najsilniejszych motorów napędzających nas, ludzi, jest pożądanie; libido. To właśnie ta żądza poprzez swoją siłę i mnogość występowania stanowi najsilniejszy motyw, a przez to – jest najbardziej utożsamiana z Księciem Ciemności, zarówno w chrześcijaństwie jak i we współczesnym satanizmie.

Właśnie dlatego satanizm zrywa z przyjętą definicją duszy, jako niematerialnej i duchowej cząstki ściśle związanej z Absolutem, pod wszelaką postacią, ale nie zrywa z nią jako taką. W satanizmie tzw. dusza jest elementem psychiki, gdyż jej objawy (Grzechy Główne) są częściami psychiki człowieka.

Jednakże dla ogólnego zrozumienia, przyjmuje się, że satanizm odrzuca koncepcję duszy, jako niematerialnego, duchowego, tworu jakiejś nadnaturalnej istoty.

zrodlo: http://satanorium.pl/czytelnia/98

Reklamy

Autor: satanizm

Satanista intelektualny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s